Archief voor mei 2013

commercieel en duurzaam

De Waardebril is een zienswijze waarmee waarde inzichtelijk gemaakt wordt. Waarden geven aan wat echt belangrijk gevonden wordt en geven daardoor richting aan de te maken keuzes. Deze zienswijze is opgebouwd rondom een aantal modellen, die ik hiervoor heb ontwikkeld. Een model laat je op een bepaalde manier naar een vraagstuk kijken, waardoor er nieuwe inzichten kunnen ontstaan die bijdragen aan de uitwerking van het vraagstuk. Hieronder beschrijf ik (in het kort) het eerste model* van de Waardebril, dat voor mij het vertrekpunt is geweest van mijn zoektocht naar de betekenis van waarde.

Waarde beschouw ik hier als de gewenste wijze waarop invulling gegeven kan worden aan een behoefte die iemand (of een organisatie) heeft. Mensen hebben behoefte aan sociale contacten; familieverband en vriendschappen zijn dan belangrijke waarden. Iemand wil een nieuwe auto aanschaffen; zakelijke uitstraling, 40.000 kilometer per jaar, betrouwbaarheid en lage milieubelasting kunnen relevante waarden zijn. Alhoewel waarde geen geld is, is het vaak wel gerelateerd aan geld. Producenten bieden producten aan en maken daarvoor kosten. De consumenten die de producten aanschaffen ervaren waarde en zijn bereid daarvoor een prijs te betalen. De prijzen bij elkaar zijn voor de producent de baten. Zolang de baten hoger zijn dan de kosten maakt de producent winst en is het voor hem interessant om met de productie door te gaan. Geld zorgt zo voor waarde en waarde zorgt voor geld.

Zoals we weten kan zo’n commercieel model flink uit de hand lopen. Wanneer de focus op geld ligt, ontstaat al snel de drang naar meer omzet en meer winst. En dat is wat er aan de hand is in de wereld. De zucht naar meer gaat ten koste van het milieu en de consumenten die steeds vaker misleid worden. De kranten staan er dagelijks vol van. Ik kom hier later met aansprekende voorbeelden op terug.
Al zo’n veertig jaar geleden waarschuwde de Club van Rome, een groep vooraanstaande wetenschappers, voor de gevolgen van de onbeteugelde groei in de wereld. In hun rapport ‘Grenzen aan de Groei’ voorspelden zij binnen honderd jaar een dramatische neergang van de wereldbevolking en een verval van de mensheid tot een leven zonder waarde. Dat is nogal wat! Nadien is er meer aandacht gekomen voor een duurzame ontwikkeling van de wereld. Centraal daarbij staat het begrip ‘People Planet Profit’, waarmee wordt bedoeld dat bij alles wat we doen de drie P’s van People (mensen), Planet (aarde) en Profit (winst) op harmonieuze wijze in beschouwing moeten worden genomen. Alleen dan kan de neergang van de wereld worden omgebogen ten gunste van de generaties die na ons komen.
Door de drie P’s in het model op te nemen, wordt helder dat waarde inhoud krijgt door de wijze waarop consumenten (People) gebruik maken van de natuurlijke rijkdommen die de aarde (Planet) te bieden heeft.

In de volgende artikelen zal ik aan de hand van actualiteiten de werking van dit model en de betekenis van waarde verder toelichten.

* De basis voor dit model is in 1998 ontwikkeld door Hennes de Ridder en Ron Voskamp voor het Partnering Model voor integrale ontwikkeling van infrastructuur en omgeving.

Deel deze post

  • LinkedIn
  • Twitter
  • Facebook
  • Email

Geen Reacties »

ronvoskamp op 15 mei 2013 in Waardebril Blog posts

Lintje voor geen geld te koop

Met de kroning van Willem-Alexander kleurde Nederland oranje. Nederland liet zich van zijn beste kant zien. De indrukwekkende beelden gingen de hele wereld over. De volgende dag las ik een artikel over de vraag of het Koningshuis ons belastinggeld wel waard is. Het stuk gaf geen helder antwoord op die vraag, omdat er geen inschatting gemaakt kon worden van de waarde. Iedereen ervaart immers een andere waarde van het Huis van Oranje. Ik moest gelijk denken aan een bijzonder verhaal over de waarde van een koninklijke onderscheiding.

Jaren geleden vertelde een kunstkenner mij hoe het beroemde kunstwerk ‘Victory Boogie Woogie’ eind vorige eeuw van Amerika naar Nederland kwam. Het moderne schilderij van Piet Mondriaan wordt in kunstkringen ook wel de ‘Nachtwacht van de twintigste eeuw’ genoemd. Nederland wilde het graag hebben, maar niemand wist waar het was. De kunstkenner was uitgenodigd op een feestje thuis bij een puissant rijke Amerikaanse krantenmagnaat in New York. Hij wist dat deze miljardair ooit het kleurige kunstwerk had gekocht en vroeg ernaar. Tot zijn stomme verbazing werd hij meegenomen naar de slaapkamer en zag daar de Victory Boogie Woogie boven het voeteneinde van het bed hangen.

Hij vertelde de magnaat over de bijzondere belangstelling van Nederland voor dit werk, die bereid was het doek te verkopen. De kunstkenner seinde het bericht door naar Nederland, waarna de kunstwereld op zijn kop stond. De Victory Boogie Woogie is te koop! De miljardair zag zijn kans en dreef de prijs steeds verder op. Uiteindelijk werd het voor het onwaarschijnlijk hoge bedrag van 82 miljoen gulden naar Nederland verscheept, waar het in het bijzijn van Koningin Beatrix werd onthuld. Er ontstond nog een politieke rel over de hoogte van bedrag, maar de koop was al beklonken. De ontdekker van Victory Boogie Woogie vertrouwde me toe dat Nederland het doek ook voor de helft had kunnen krijgen. In ruil daarvoor vroeg de magnaat toen een koninklijke onderscheiding van Koningin Beatrix. Die deal is nooit doorgegaan omdat een koninklijke onderscheiding in Nederland blijkbaar niet te koop is. Ook niet voor veertig miljoen gulden. Zo behoudt een koninklijke onderscheiding zijn werkelijke waarde.

In mijn volgende blog maak ik een begin met de methode om waarde zichtbaar te maken, waarmee nieuwe kansen in beeld kunnen komen.

Deel deze post

  • LinkedIn
  • Twitter
  • Facebook
  • Email

Geen Reacties »

ronvoskamp op 8 mei 2013 in Waardebril Blog posts